กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 80 ฉันออกมาเดินเล่นจริง ๆ นะ..
“ม้าอะไรนะ?..”
ดวงตาขุ่นมัวคู่นั้นของนักขุดศพหรี่ลงนิดหนึ่ง แต่หลังจากนั้นก็ไม่ยอมปริปากอีก
สายตาของเฉินอวี้เหยียนจับจ้อง.. หรือว่าจะเป็น..
“อาหม่า!”
พอคิดถึงตรงนี้ เฉินอวี้เหยียนก็หลุดขำออกมา
เห็นทุกคนหันมามองด้วยความสงสัย เขาก็ไอแห้ง ๆ สองที
“ไม่มีอะไรหรอก.. แค่นึกถึงคนรู้จักที่แซ่หม่าเฉย ๆ”
ท่ามกลางสายตาที่กลอกไปกลอกกลับ เฉินอวี้เหยียนก็เกาหัวอย่างเก้อเขิน
'แม่เจ้า.. ทำไมถึงมาเพ้อเจ้อในสถานการณ์จริงจังแบบนี้เนี่ย..'