กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 ไม่ต้องกลัว ฉันเป็นฝ่ายดีเอง
“พี่ไก่! เทียนฟ่าง! คลื่นอสูรเหมือนจะถอยไปแล้วนะ!”
พอได้ยินที่เติ้งกั่วพูด มือที่กำลังแทะเสบียงแห้งของเฉินอวี้เหยียนก็ชะงัก
“ถอยไปแล้วเหรอ?”
“อยู่ๆ ก็ถอยไปได้ยังไง?”
เขารีบเดินไปที่ปากถ้ำ เฉินอวี้เหยียนกับทูตสวรรค์น้อยก็โผล่หัวออกไปมองพร้อมกัน
ตอนนี้อสูรร้ายไม่บ้าคลั่งเหมือนแต่ก่อนแล้ว พวกมันวิ่งกันมาทีละตัวจากทางเมืองกว่างหมิง แล้วมุ่งออกไปทางภูเขาฉีเฟิง
ต่อให้บางทีมีอสูรร้ายสักสองตัวเหลือบมาเห็นพวกเฉินอวี้เหยียน ก็ไม่มีทีท่าจะเข้าโจมตีเลย
“นี่มันจบจริงๆ เหรอเนี่ย?”
คลื่นอสูรลูกนี้ มาแบบงงๆ ไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย