เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกม่วง
กู้เฟยเสวี่ยไม่รู้ว่าควรรู้สึกเช่นไร แม้อวี่ฉือซั่วผู้นี้จะน่ารำคาญอยู่บ้างในยามปกติ แต่ในฐานะผู้ร่วมมือกับตระกูลกู้ เขาก็นับว่าปฏิบัติหน้าที่ได้อย่างเหมาะสม
“ทั้งหมดเป็นความผิดของจุยเฟิง เป็นเพราะจุยเฟิงดูแลองค์ชายไม่ดีพอ!”
เมื่อเห็นสีหน้าตำหนิตนเองของจุยเฟิง กู้เฟยเสวี่ยก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนกล่าวว่า
“ข้าจะไปดูเขา บางทีเขาอาจไม่ได้ติดโรคระบาดก็ได้”
ทว่าจุยเฟิงกลับส่ายหน้า “ก่อนองค์ชายรัชทายาทจะหมดสติ พระองค์มีรับสั่งแล้วว่าไม่อนุญาตให้ผู้ใดเข้าใกล้ เกรงว่าทุกคนจะติดโรคระบาดไปด้วย”
กู้เฟยเสวี่ยอ้าปากเล็กน้อย ไม่รู้ว่าควรกล่าวสิ่งใด
“นั่นเป็นคนอื่น ข้ามีวิธีป้องกันไม่ให้ติดเชื้อ”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น จุยเฟิงก็เบิกตากว้างทันทีแล้วถามอย่างร้อนรน “จริงหรือ? วิธีใดกัน?”