กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกม่วง
กู้เฟยเสวี่ยคิดในใจว่า เจ้าเด็กนี่ช่างน่าตายนัก นางอุตส่าห์สิ้นเปลืองพลังสมองช่วยออกความคิดให้ผู้อื่น ไม่เพียงไม่ขอบคุณนาง กลับยังกล้าเยาะเย้ยนางอีก
นางจึงกอดอกทั้งสองข้างทันที ทำท่าราวกับไม่คิดจะใส่ใจอวี่ฉือซั่ว
เมื่อเห็นเช่นนั้น ดวงตาของอวี่ฉือซั่วยังคงแฝงรอยยิ้มสามส่วน
“ข้าหมายถึง เจ้ามีความเห็นต่อจงฮ่าวผู้นี้อย่างไร?”
ทว่ากู้เฟยเสวี่ยกลับแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน พลางเบนสายตาทั้งสองข้างมองเพดาน
อวี่ฉือซั่วจนปัญญา จึงได้แต่มองไปยังกู้ถิงชวน
“ในเมื่อน้องสาวเจ้าไม่รู้ เช่นนั้นเจ้าผู้เป็นพี่ชายก็พูดมา”
กู้ถิงชวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงระมัดระวังยิ่ง
“ดูเหมือนว่าจงฮ่าวผู้นี้ น่าจะมีผู้คอยรับอยู่ภายในราชสำนัก”
ดวงตาของอวี่ฉือซั่วเผยแววชื่นชม ทว่าปากกลับจงใจเอ่ยว่า