ตอนที่ 37 ช่วยตนเองได้

ระหว่างที่คนกลุ่มหนึ่งกำลังเดินทางกลับ กู้เฟยเสวี่ยรู้สึกเบื่อหน่ายจึงกวาดตามองร้านอาหารและโรงน้ำชาริมถนนที่ปิดประตูใหญ่สนิท

ทว่าไม่คาดคิดว่าเมื่อใช้ญาณทะลุเห็นกลับพบฉากที่เหนือความคาดหมายอย่างยิ่ง

ร้านอาหารแห่งนั้นมองจากภายนอกแล้วนับว่าเป็นเพียงร้านระดับกลางในเมืองเหลียง แต่ภายในกลับกองสุมไปด้วยธัญพืช ข้าวสาร และแป้ง!

เพียงข้าวสารและแป้งของร้านอาหารแห่งนี้ เมื่อนำมารวมกันก็มากพอให้ทั้งเมืองเหลียงประคองสถานการณ์ต่อไปได้อีกครึ่งเดือน!

เมื่อคังเฉิงเห็นกู้เฟยเสวี่ยหยุดลงกะทันหันหน้าร้านอาหาร ก็อดสงสัยไม่ได้

“ท่านลุงคังรู้หรือไม่ว่าร้านอาหารแห่งนี้เป็นของผู้ใด?”