ตอนที่ 29 กู้ซางกู้ต๋า

หลังร่วมทุกข์ร่วมภัยกันชั่วครู่ กู้เฟยเสวี่ยยังคงชื่นชมการกระทำของทั้งสองที่แม้รู้ว่าไม่อาจเอาชนะได้ ก็ยังยืนขวางอยู่เบื้องหน้านาง

บังเอิญว่าทั้งสองมิใช่ผู้พลัดถิ่น หากแต่พลัดหลงกับครอบครัว จึงเกิดความคิดที่จะรับพวกเขาไว้ชั่วคราว

เด็กทั้งสองยังไม่โตเต็มวัย เป็นชายหนึ่งหญิงหนึ่ง อายุราว 10 ปีพอดี โดยเฉพาะรูปร่างยังแข็งแรงกว่าเด็กทั่วไปอยู่บ้าง

เรื่องนี้ก็พอเข้าใจได้ รูปร่างของชนเผ่าเร่ร่อนทางเหนือย่อมกำยำกว่าผู้คนทางใต้จริง ๆ

มิเช่นนั้นโจรป่ากลุ่มนั้นก็คงไม่เพ่งเล็งทั้งสอง อย่างไรเสีย การเป็นโจรป่าย่อมต้องมีรากฐานพรสวรรค์ที่ดี

กู้เฟยเสวี่ยจึงนำความคิดนี้ไปบอกกู้ถิงชวน