กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมึกม่วง
อวี่ฉือซั่วมีหรือจะเดาไม่ได้ว่าที่หน้าประตูมีแมวน้อยตัวใดแอบฟังอยู่ ในใจนึกขบขัน ทว่าบนใบหน้ากลับแสร้งทำเป็นเคร่งขรึม
“ฝ่าบาทผู้นี้จะเชื่อเจ้าสักครั้ง” กล่าวถึงตรงนี้ก็หยุดไปครู่หนึ่ง “ในเมื่อความคิดแก้ไขภัยพิบัติครั้งนี้เป็นของลูกชายและลูกสาวเจ้าทั้งคู่ เช่นนั้นคราวนี้พวกเขาก็ต้องติดตามกองทัพไปด้วย เพื่อช่วยฝ่าบาทผู้นี้จัดการภัยพิบัติในเมืองเหลียงที่แนวหน้า”
กู้หล่างได้ยินแล้วหน้าถอดสี รีบก้มศีรษะค้อมคำนับ คิดขอให้อวี่ฉือซั่วถอนคำสั่ง
“องค์รัชทายาท โปรดอย่าทรงทำเช่นนั้นเป็นอันขาด บุตรชายกับบุตรสาวของกระหม่อมยังเป็นเพียงเด็กที่โตไม่เต็มวัย หากไปก็มีแต่จะสร้างความวุ่นวาย ขอองค์รัชทายาท…”