ตอนที่ 10 ข้าจะดื่มน้ำ

หญิงผู้นั้นตะโกนไปพลาง ร้องไห้ไปพลาง ก่อนจะหลั่งน้ำตาออกมาในฉับพลัน ความคับข้องใจทั้งหมดที่อัดอั้นอยู่ในใจพลันพรั่งพรูออกมา

นางร้องไห้อย่างโศกเศร้าอยู่ครู่หนึ่ง จนไม่ได้สังเกตเลยว่าเด็กหยุดร้องไห้แล้ว

แต่กู้เฟยเสวี่ยรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ จึงพลิกกายแล้ววิ่งเข้าไปทันที

เมื่อเข้าไปดูใกล้ ๆ ก็เป็นเช่นนั้นจริง ๆ!

ท่ามกลางแสงอัคคีที่ไหวระริก ใบหน้าของเด็กน้อยแดงคล้ำอมม่วง เพราะกลั้นลมหายใจจนแทบขาดใจ

“เด็กของเจ้าใกล้จะหายใจไม่ออกแล้ว!” กู้เฟยเสวี่ยรีบปลุกสตรีผู้นั้นให้ได้สติ

ทว่าหญิงผู้นั้นกลับมองนางผ่านดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำตา แววตาอ่อนแรงและว่างเปล่าราวกับอยู่ในนรก ทั้งยังประหนึ่งจะลากกู้เฟยเสวี่ยลงสู่ห้วงลึกไปพร้อมกัน