ตอนที่ 8 ชาเขียวเจ้าเล่ห์

กู้เฟยเสวี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย นางย่อมรู้ธรรมเนียมนี้ดี

ในยามขาดแคลนอาหาร แม้แต่ข้าวสักเม็ดก็ห้ามแบ่งเก็บไว้กินเพียงผู้เดียวโดยเด็ดขาด มิฉะนั้นก็เท่ากับทรยศต่อทุกคน

ทว่านางยังรู้อีกธรรมเนียมหนึ่ง นั่นคือผู้ใดสามารถนำพาทุกคนฝ่าพ้นวิกฤตได้ ผู้นั้นก็คือหัวหน้า

ดังนั้น ขณะที่กู้หล่างกำลังเตรียมเกลี้ยกล่อมด้วยเหตุผลและความรู้สึก นางก็รีบขัดขวางท่านพ่อเสียก่อน

แล้วก้าวออกไปยืนเบื้องหน้า

เมื่อเห็นภาพนี้ นางหวังคิดว่านางกำลังจะยอมรับว่าเป็นผู้เก็บอาหารเข้าไปไว้ในถ้ำ จึงรีบจะดึงกู้เฟยเสวี่ยกลับมา

ทว่ากู้เฟยเสวี่ยกลับเอ่ยปากว่า “ข้าย่อมรู้ธรรมเนียมอยู่แล้ว เพียงแต่เมื่อครู่ครอบครัวของข้ากำลังจะปลุกพวกท่านขึ้นมา เพื่อแบ่งปันอาหารกัน”