เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 404 มารับข้า
ลู่สือเงยหน้าขึ้น มองจักรพรรดิที่อยู่ตรงหน้า มุมปากค่อย ๆ ยกยิ้ม
“กระหม่อม ขอบพระทัยฝ่าบาท”
น้ำเสียงไม่มีความหวาดกลัว กลับแฝงความยินดีเล็กน้อย ราวกับคำว่า “ทำให้สมปรารถนา” สองคำนี้คือสิ่งที่เขารอคอยมานาน เฝ้าปรารถนามานาน
แผ่นหลังของฮ่องเต้ผุดเหงื่อเย็นบาง ๆ สงบลงในชั่วพริบตา
“เราลืมไป เจ้าคือผู้ตรวจราชการใหญ่ผู้กอบกู้ความสงบ กล่าวแทนเสียงของราษฎรทั่วหล้า เป็นขุนนางใสสะอาดมือเปล่า สูงส่งเกินใครคบหา
หากเราสังหารเจ้า ก็ต้องแบกรับข้อหาสังหารขุนนางผู้ใสสะอาด ภายหน้าปลายพู่กันบันทึกประวัติศาสตร์ เราก็จะกลายเป็นฮ่องเต้โง่เขลา ส่วนท่านลู่กลับมีชื่อจารึกชั่วกาลนาน”
ลู่สือหมอบกราบอยู่บนพื้น นิ่งเงียบไม่เอ่ยคำ ร่างค้อมโค้งไร้อาภรณ์ขุนนางสง่างามปกปิด ดูไปก็เป็นเพียงชายชราธรรมดาสามัญคนหนึ่ง