กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 401 ลางสังหรณ์
เยี่ยนซานเหอมองลู่สืออย่างลึกซึ้ง
“แล้วท่านล่ะ”
“ข้าหรือ”
“ท่านก็ปล่อยให้นางอยู่กับตะเกียงเขียวและพระพุทธรูปอย่างนั้นหรือ”
“สิ่งที่นางเลือก ก็คือสิ่งที่ข้าเลือก”
“มิใช่เพราะรังเกียจนางหรอกหรือ”
ลู่สือหัวเราะเบา ๆ จนรอยย่นที่หางตาทับถมกันขึ้นมา
“ข้ากับนางอยู่ร่วมกันมาเจ็ดปี ทุกวันนี้สิ่งที่ผุดขึ้นในหัวข้า ยังคงเป็นค่ำคืนหนึ่งที่นางสะดุดล้ม แล้วลุกขึ้นมาอย่างหัวเสีย เงยหน้าขึ้น เผยให้เห็นใบหน้าเจื่อน ๆ คล้ายจะร้องไห้”
วันนั้น เขาหลบอยู่หลังคอกม้า มองดูเด็กสาวงามเช่นนั้น ชั่วขณะหนึ่งยังนึกว่าพระจันทร์กลายเป็นปีศาจเสียแล้ว