กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 397 น้ำตาที่เปิดใจ
โรงงิ้ว?
“ไม่เพียงเคยไปดู ยังนั่งอยู่ด้านล่างอยู่นาน ถ้าฝนไม่ตกหนัก ข้ายังอยากนั่งต่ออีกสักพัก”
ลู่สือ “คุณหนูเยี่ยนชอบที่นั่น?”
เยี่ยนซานเหอ “ชอบ”
ลู่สือ “เพราะเหตุใดถึงชอบ?”
เยี่ยนซานเหอคิดถึงความรู้สึกในตอนนั้นอย่างจริงจัง “โรงงิ้วหลังนั้นบอกข้าว่า มันมีเรื่องราวของมัน”
“ข้าเป็นคนสร้างให้หล่อน ไม้ทุกท่อนข้าแบกขึ้นมาเอง”
เขาถึงกับสร้างโรงงิ้วทั้งหลังเพื่อนาง?
เยี่ยนซานเหอสะเทือนใจ