กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 392 สารภาพชาติกำเนิด
ลู่สือไม่ได้หนาวจริง ๆ
ดึกดื่นถึงเพียงนี้แล้ว ยังมีเด็กสาวคนหนึ่งตั้งใจรออยู่ที่นี่ อะไร ๆ ก็อบอุ่นไปหมดแล้ว
เขาจูงม้าเดินไปข้างหน้าอย่างเงียบ ๆ
เจ้าเหม่งน้อยตอนนี้ไม่ใช้กีบถีบเขาแล้ว เปลี่ยนมาใช้หัวดุนเขาแทน สนิทสนมเสียยิ่งกว่าอะไร
สัตว์เดรัจฉานก็เหมือนคนนั่นแหละ ใครดีกับมัน มันก็สนิทกับคนนั้น
สายตาของนางจับอยู่ที่ตัวเขา ครู่หนึ่งจึงเอ่ยว่า “ศิษย์พี่ จริง ๆ แล้วทุกปี วันคล้ายวันเกิดเป็นวันที่ข้าน้อยใจที่สุด”
“ทำไมหรือ”
“แม่ข้าตอนคลอดข้าได้ป่วยติดตัวไปเล็กน้อย หมอหลวงบอกว่าตอนตั้งครรภ์แม่กินดีเกินไป จนเลี้ยงข้าตัวโตเกินเหตุ คลอดยาก”
น้ำเสียงของนางทุ้มต่ำลงเล็กน้อย ยังสั่นเล็กน้อยด้วย