กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 387 ศิษย์พี่
เขาก็แค่ช่วยไม่ให้นางล้ม แต่นางกลับช่วยชีวิตเขาไว้
ไม่เหมือนกัน
ลู่สือพูดอย่างจริงใจ “ข้ายังติดค้างคุณหนูใหญ่อยู่”
หญิงสาวยิ้มพลางตอบ “ถ้าอย่างนั้นก็ติดค้างไว้เถิด คราวหน้าหากข้าตกจากหลังม้าอีก ท่านอย่างน้อยก็ช่วยข้าก่อนสักที”
ชีวิตคนเรา หากย้อนนึกดูดี ๆ มักมีบางช่วงเวลาที่ตัดสินใจราวกับถูกผีเข้าสิง
เช่นในยามนี้
ลู่สือพลันรู้สึกว่าการเป็นศิษย์ของถังฉีลิ่งก็ไม่ได้แย่อะไร อย่างน้อยหญิงสาวตรงหน้าก็น่าสนใจอย่างยิ่ง
“คุณหนูใหญ่ควรเรียกข้าว่าศิษย์พี่ลู่”
“ท่านพ่อ เขาเป็นศิษย์พี่ของข้าจริงหรือ”