กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 365 ชมงิ้วสืบใจ
“ขออภัยแม่นางทั้งสอง โรงงิ้วช่างชุนหยวนของเราไม่เคยขายที่นั่งให้สตรี”
“แล้วจะทำไม!”
หลี่ปู้เหยียนชักกระบี่อ่อนออกจากเอว พาดลงบนคอเด็กงานร้าน “ข้ามีเงินแล้วจะใช้ที่ไหนก็ได้หรือไม่?”
เด็กงานตกใจหน้าซีดเผือด คิดในใจว่าแม่นางคนนี้พูดกันยังไม่ทันจบประโยคก็ชักอาวุธออกมาเสียแล้ว
แม่นางหลี่ยื่นมืออีกข้างเข้าไปในอกเสื้อ หยิบธนบัตรเงินออกมาใบหนึ่ง
“ไปบอกเจ้าของโรงงิ้วของพวกเจ้า ถ้าบังอาจไม่ให้คุณหนูของข้าฟังงิ้ว ข้าจะให้คนมารื้อโรงงิ้วช่างชุนหยวนของเขาเดี๋ยวนี้ เชื่อหรือไม่?”
“เชื่อ เชื่อ เชื่อ”
เด็กงานเห็นว่าผู้มาเยือนไม่ใช่คนที่หาเรื่องง่าย ๆ จึงรีบพูดอ่อนข้อ “แม่นางทั้งสองรอสักครู่ ข้าจะไปรายงานเจ้าของโรงของเราเดี๋ยวนี้”