กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 361 คืนไร้หลับก่อนพายุ
“เรื่องวันนี้ ขอบใจเจ้ามาก”
เซี่ยจือเฟยยกถ้วยชาขึ้น ดื่มชาเพื่อกลบสีหน้าที่เปลี่ยนไป นางเห็นกลุ่มบัณฑิตมารวมตัวกัน คนแรกที่นึกถึงก็คือตนเอง
เมื่อวางถ้วยชาลง สีหน้าเขาก็กลับมาเรียบเฉยดังเดิม “ที่จริงข้าป้องกันพวกบัณฑิตก่อเรื่องมาตั้งแต่แรกแล้ว”
คำพูดนี้มีความหมายแฝง เยี่ยนซานเหอฟังออก
“ข้าเสือกเอง”
“ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น”
เซี่ยจือเฟยมองข้อมือเรียวเล็กที่วางอยู่บนโต๊ะ “ชีวิตและความปลอดภัยของเจ้า สำคัญกว่าตำแหน่งของข้านัก”
ใจของเยี่ยนซานเหอสั่นสะท้านอย่างแรง
ความรู้สึกเช่นนี้ไม่อาจใช้คำว่าแปลกมาบรรยายได้อีกแล้ว