กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 331 เงยหน้ามอง
ถังเจี้ยนซีฟังคำนี้แล้ว ไม่รู้ทำไมถึงนึกถึงเถาเฉี่ยวเอ๋อร์ขึ้นมา
“ท่านพี่ ลูกพี่ลูกน้อง เหตุใดเจ้าถึงฉลาดนัก ข้าเหตุใดจึงโง่เพียงนี้”
“ท่านพี่ บทร้องตอนนี้ร้องว่าอะไร ข้าฟังไม่เข้าใจ”
“แย่แล้ว แย่แล้ว ท่านพ่อท่านแม่ต้องดุข้าแน่ ท่านพี่ ข้าจะทำอย่างไรดี เจ้ารีบช่วยข้าคิดหาทางที…”
เถาเฉี่ยวเอ๋อร์โง่มาตั้งแต่เด็ก อ่านหนังสือก็ยาก เย็บปักถักร้อยก็ยาก ต่อให้ให้นางชงน้ำชา นางยังลวกตัวเองได้
แถมยังไม่มีความคิดเห็นเป็นของตัวเอง พอเจอเรื่องอะไรก็ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดมาหาเขา พอถูกเขาปลอบไม่กี่คำ ก็กลับไปยิ้มร่าเริงอย่างไร้กังวลอีก