กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 323 หลบเลี่ยง
ราวครึ่งชั่วยามต่อมา
ด้วยความลุกลี้ลุกลนของหมอเถื่อนเผยที่ “ไม่เคยกินหมูแต่เคยเห็นหมูวิ่ง” ผนวกกับยาชั้นเลิศและยาลูกกลอนของตระกูลเผย เลือดของทุกคนจึงหยุดไหล และบาดแผลก็ถูกพันแผลไว้อย่างมั่วซั่วพอเป็นพิธี
มีเพียงข้อมือของเยี่ยนซานเหอที่ยังสั่นอยู่ หลี่ปู้เหยียนกำลังนวดคลึงให้
คุณชายเผยนั่งยองอยู่ข้าง ๆ จ้องมองอย่างใจจดใจจ่อ ในใจรู้สึกเสียใจจนแทบอยากตีอกชกหัว
“รู้อย่างนี้ ข้ายังไงก็ต้องรบเร้าให้พ่อสอนวิชาหมอให้ได้ ซานเหอเอ๋ย เจ้าอย่ากังวลไป อีกอย่างมากครึ่งชั่วยาม มือเจ้าก็ไม่สั่นแล้ว”
เยี่ยนซานเหอไม่ใส่ใจเลยสักนิด “ข้าไม่เป็นอะไรเลย”
“อะไรกันไม่เป็นอะไร”