กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 307 หลบเลี่ยง
ความคิดเรื่อง “ข้าต้องรู้จักหลบเลี่ยง” ตั้งแต่ขึ้นรถมา เยี่ยนซานเหอก็มีอยู่ในใจแล้ว
สำหรับนาง คุณชายเผยนั้นสูงเกินเอื้อม
เซี่ยจือเฟยยิ่งกว่านั้นอีก
นางมิได้น้อยใจชาติกำเนิดของตน คนมีสูงต่ำต่างกันก็จริง แต่ใจไม่มี ตราบใดที่ใจยังเที่ยงตรง เปิดเผย ไม่มีความคิดว่าใครต่ำต้อยกว่าใคร
เหตุใดจุดธูปเสร็จ คลายมารเสร็จ นางจึงเป็นลมหมดสติทุกครั้ง?
ก็เพราะเหนื่อยเกินไป!
มารในใจหนึ่งตนคลี่คลายลงได้ นางก็เหมือนได้ใช้ชีวิตจากเกิดจนตายไปหนึ่งชาติ
สุขใจ เสียใจ ทุกข์ทน ต้องฝืนทน พบพรากจากกัน... ล้วนต้องใช้ชีวิตซ้ำอีกครั้งแบบไม่ตกหล่นแม้แต่น้อย ถึงขั้นที่อายุเพียงสิบเจ็ดปี กลับมีจิตใจเหมือนคนอายุเจ็ดสิบ