กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 302 ต้องมีชีวิตรอวันฟ้าสาง
“นางกล่าวว่า ซื่อตรงดั่งสายธนู ตายอยู่ข้างทาง คดงอดั่งตะขอ กลับได้เป็นโหว”
คำต่อคำดุจฟ้าผ่าดังสนั่นข้างหูของเยี่ยนซานเหอ
ถ้อยคำนี้มีคนรู้น้อยนัก ซื่อสุ่ยเอ่ยออกมาได้ทันที เห็นได้ว่านางชื่นชอบถ้อยคำนี้ และผู้ที่ชื่นชอบถ้อยคำเช่นนี้ได้ นอกจากอุปนิสัยจะหยิ่งทะนงแล้ว ยังมีความดื้อรั้นอยู่ในใจอีกด้วย
ความดื้อรั้นกับความหัวแข็งไม่เหมือนกัน
อย่างแรกเป็นท่าที เป็นสิ่งที่หลอมรวมอยู่ในกระดูกและสายเลือด
อย่างหลังหมายถึงอุปนิสัย และอุปนิสัยของคนผู้นั้นจะถูกเรื่องราวและผู้คนที่พบเจอตลอดชีวิตค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงไป
วีรชนย่อมเห็นใจวีรชน คนงามย่อมเอ็นดูคนงาม
เยี่ยนซานเหอดั่งมองเห็นตัวเองอีกคนหนึ่ง ที่ดิ้นรนอย่างทรมานอยู่ในหล่มโคลนแห่งโชคชะตา