กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 299 ขี้ขลาด
เซี่ยจือเฟยเห็นเยี่ยนซานเหอจ้องเขาตาไม่กะพริบ ทว่าดวงตาทั้งสองข้างกลับไร้จุดโฟกัส วิญญาณไม่รู้ล่องลอยไปที่ไหนแล้ว
“เรื่องทางข้าพูดจบแล้ว คุณหนูเยี่ยนพอจะอธิบายได้หรือไม่ว่า หญิงชราผู้นั้นเป็นมาอย่างไร?”
สิ้นเสียง เขายื่นมือไปแตะที่เข่าของนางเบา ๆ หนึ่งที
“หืม?”
คุณหนูเยี่ยนสะดุ้งตื่นจากภวังค์
เมื่อครู่เขาพูดว่าอะไรนะ?
ถามว่าหญิงชราเป็นมาอย่างไรหรือ?
เยี่ยนซานเหอใจเต้นรัว เหลือบมองเผยหมิงถิงแวบหนึ่ง “คุณชายเผย เจ้าอธิบายเองเถอะ”
คุณชายเผยยิ่งนั่งรถม้าไปไกลเท่าไร ใจก็ยิ่งหวาดหวั่นจนขนลุก อยากหาอะไรคุยแก้ประหม่าแต่ก็จนใจหาโอกาสแทรกไม่ได้