กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 282 ไหวโย่ว
อนุหลิ่วรู้สึกเพียงว่าตัวเองตาลายวูบไปชั่วขณะ น้ำตาคลอเบ้าเงยหน้าขึ้นมองบุรุษตรงหน้าอย่างไม่อยากเชื่อสายตา
“ท่านพ่อ!”
เซี่ยปู้ฮั่วร้อนใจดั่งไฟลน ใช้เข่าคลานเข้าไปสองก้าว “อนุหลิ่วไม่มีทางทำเรื่องเช่นนี้เด็ดขาด ลูกขอเอาศีรษะเป็นประกัน”
เซี่ยเต้าจือเดือดดาลยิ่งนัก คว้าถ้วยชาบนโต๊ะเล็กปาลงพื้นอย่างแรง “เจ้ารู้ได้อย่างไร”
“เพราะว่า…เพราะว่า…”
เซี่ยปู้ฮั่วกัดฟันตัดสินใจพูดออกไป “เพราะลูกเคยบอกกับอนุหลิ่วว่า ลูกยินดีแต่งกับคุณหนูเยี่ยน นางรักลูกมาโดยตลอด ไม่มีทางลอบทำร้ายนางโดยไม่ให้ลูกรู้เป็นอันขาด”
“เจ้า เจ้าว่าอะไรนะ” ผู้เฒ่าใหญ่จับไม้เท้ายันกายลุกขึ้นยืนอย่างสั่นเทา
อนุหลิ่วยืดตัวขึ้นช้า ๆ