กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 248 สู่ขอ
แม้จะเดินคล่องแคล่ว แต่บาดแผลตามร่างกายยังไม่หายสนิท เซี่ยจือเฟยขี้เกียจขี่ม้า จึงสั่งให้จู้ชิงเป็นสารถี
หลี่ปู้เหยียนไม่อยากนั่งรถคันเดียวกับชายสำอางนี่เลยจริง ๆ แต่ก็จนใจต้องฝืนใจขึ้นรถ
นางตามมาคราวนี้ เพื่อจะเล่าเรื่องของจิ้งเฉินที่สืบได้ถึงตอนนี้ให้คุณชายฟังโดยละเอียด จะได้ทำใจไว้บ้าง
รถม้ากำลังจะออกเดินทาง เซี่ยจือเฟยก็เปิดม่านหน้าต่างออก “ช่วงนี้หมิงถิงทำอะไรอยู่ เหตุใดไม่เห็นหน้า”
จู้ชิงส่ายหน้า แสดงว่าไม่ทราบ “นายท่าน จะให้คนไปถามที่กรมสงฆ์หรือไม่”
“ไปถามดู” เซี่ยจือเฟยอดเป็นห่วงไม่ได้
“ขอรับ!”
จู้ชิงกระโดดลงจากรถม้า กำชับเด็กรับใช้ด้านหลังสองสามประโยค แล้วจึงกลับขึ้นรถขับออกไป