กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 238 แขกผู้ปีนกำแพง
นี่เป็นครั้งที่สองที่หลี่ปู้เหยียนเดินเข้ามาในห้องหนังสือนี้
ตกตะลึง
การจัดวางห้องหนังสือ ไม่มั่งคั่ง ไม่หรูหรา ไม่โอ่อ่า ทั้งภายในภายนอกถ่ายทอดออกมาเพียงคำเดียวว่า งามสง่า
บนผนังแขวนอักษรและภาพวาดไว้หลายม้วน มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นฝีมือของปรมาจารย์ เครื่องประดับบนชั้นตู้โชว์แต่ละชิ้นล้วนประณีตงดงามน่ามอง
“โอ๊ย คุณพระช่วย...”
หลี่ปู้เหยียนกุมอก พูดออกมาจากใจจริง “องค์ชายรัชทายาท นี่ไม่ใช่ฆ่าคนแล้วทิ่มแทงหัวใจนะเจ้าคะ นี่มันเฆี่ยนศพ เฆี่ยนศพซ้ำแล้วซ้ำเล่า”
“แม่นาง เหตุใดจึงกล่าวเช่นนั้น”
หลี่ปู้เหยียนยิ้มตาหยี “ข้ามีนิสัยเสียอยู่อีกอย่างหนึ่ง”
จ้าวอี้สือ “อะไรหรือ”