กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 210 หญิงโง่เขลา
ฮูหยินผู้เฒ่าแม้จะไม่เข้าใจว่าจิตดวงนี้กับจิตดวงนั้นต่างกันอย่างไร แต่คำว่าหลงผิดนั้นนางฟังชัด
“เป็นฝ่ายเราหลงผิด หรือฝ่ายพวกเขาหลงผิด”
“ฝ่ายพวกเขาหลงผิด”
ฮูหยินผู้เฒ่าตอบอย่างไม่ลังเล “เช่นนั้นก็ไม่น่าเสียดาย”
เซี่ยเต้าจือถอนหายใจอย่างโล่งอก ยื่นตะเกียบกลางคีบกับข้าวให้มารดาผู้ชรา “ลูกไม่เคยเห็นใครรู้ทันจิตคนเท่าท่านแม่อีกแล้ว”
“ลูกเอ๋ย แม่นี่มิใช่รู้ทันจิตคนดอก แต่รู้จักที่ต่ำที่สูง”
ฮูหยินผู้เฒ่าถอนใจ “แม่อยู่แต่ในเรือนไม่ก้าวเท้าออกนอกประตู โลกภายนอกเป็นเช่นไร ใครจะรู้แจ้งได้ เจ้าเป็นขุนนาง เป็นเจ้าบ้าน แม่ไม่ฟังเจ้าแล้วจะให้ฟังผู้ใด”
“ฟังลูกก็ถูกต้องแล้ว”