กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 168 ไขปริศนา
“ไม่มีแล้ว ก็มีแต่พร่ำพูดวนไปวนมาอยู่อย่างนี้ นางพูดทีหนึ่ง ข้ากับน้องรองก็รำคาญนางทีหนึ่ง คิดในใจว่านางแก่ช่างไม่รู้จักกาลเทศะเสียเลย ภายหลัง……”
จี้หลิงชวนสูดลมหายใจเปลี่ยนจังหวะ
“ภายหลังข้ากับน้องรองใช้คำพูดกดดันนางแรง ๆ อยู่หนึ่งหรือสองครั้ง นางก็ไม่กล้าเอ่ยปากอีก หลังจากนั้นไม่นาน นางก็ย้ายไปอยู่เรือนไผ่”
จี้หลิงชวนจำได้ชัดเจน
ตอนนั้นเขาถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก พลางเอ่ยกับน้องรองว่า “ในที่สุดก็ไม่ต้องฟังยายแก่คนนี้พูดเพ้อเจ้ออีกแล้ว”
เยี่ยนซานเหอปล่อยมืออย่างเด็ดขาด จากนั้นก็ตกอยู่ในความเงียบเนิ่นนาน
เพราะแสงเทียน ใบหน้าของนางจึงถูกปกคลุมด้วยแสงแดงจาง ๆ อยู่รอบ ๆ แต่สีหน้ากลับหนักแน่นและเย็นชาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน