กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 ถ้อยแถลง
เยี่ยนซานเหอเห็นแววตาของเขาที่ดูเข้าใจแล้ว จึงพยักหน้าเบา ๆ
“หากข้าคือหูซานเม่ย ในใจข้าเก็บซ่อนคนรักวัยเยาว์ที่อยู่ไกลสุดฟ้า แต่ไม่มีวันลืมเลือนไปชั่วชีวิต
ข้ารู้จักเขาดีนัก เพราะอู๋กวนเยวี่ยวัยหนุ่มเล่าทุกอย่างให้ข้าฟัง เขาเล่าถึงปณิธานอันยิ่งใหญ่ของตน เล่าถึงเหตุผลที่มาพักที่ถนนเก่า รวมถึงความบาดหมางของบิดามารดา
เราได้รู้จักกันเพราะเจ้าดำ เราช่วยกันเลี้ยงดูมัน เขามักเป็นห่วงเจ้าดำเสมอ ครั้นอยู่มาวันหนึ่งข้าจึงถามเขาว่า เหตุใดเจ้าจึงดีกับสุนัขถึงเพียงนี้”
เซี่ยจือเฟยรีบต่อประโยคทันควัน