กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 อำนาจที่ไม่รู้จักพอ
“ในโลกนี้ไม่เคยมีความยุติธรรม”
เซี่ยจือเฟยที่เงียบมานานเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ นัยน์ตายิ่งเย็นชา
“ตอนพวกเจ้าแคว้นฉีถูกรัฐอื่นรุกราน เป็นแคว้นหวาของเราที่ออกรบแทน ขับไล่ข้าศึกไป ผู้ที่ตายในสนามรบคือทหารแคว้นหวาของเรา สิ่งที่สูญเสียไปคือท้องพระคลังของแคว้นหวาเรา”
พอเถอะ คุณชายสามของข้า แม่งเอ๊ย จะพูดน้อยลงสักประโยคไม่ได้หรือไง
ตอนนี้ต่อให้เขาบอกว่าตดหอม แกก็ต้องก้มหัวรับคำ!
เผยเซี่ยวรีบเตะเซี่ยจือเฟย
แต่เซี่ยจือเฟยไม่สนใจเลยสักนิด เอ่ยเสียงเย็นอีกว่า
“ไม่ลงแรงแล้วจะได้มาอย่างไร เป็นคนถ้ากระดูกสันหลังตัวเองไม่แข็ง ก็อย่าโทษคนอื่นที่รังแก สำหรับแคว้นก็เหตุผลเดียวกัน”
เซี่ยห้าสิบ ข้าจะคุกเข่าให้เอ็งแล้ว