กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 138 ทางหนีที่วางไว้
บุรุษผู้นั้นหลับตาอยู่ ผิวพรรณเหลืองซีด ซูบผอมจนโหนกแก้มนูนออกมา
ได้ยินเสียงฝีเท้า เขาจึงลืมตาขึ้น พอเห็นว่าเป็นโจวเหย่ก็หมดแรงหลับตาลงอีกครั้ง
โจวเหย่วางยาลงข้างกาย แล้วนั่งลงริมเตียง “ลุกขึ้นมากินยาได้แล้ว”
คนผู้นั้นนอนนิ่งไม่ขยับ ทำเป็นไม่ได้ยิน
“ข้าชิมมาแล้ว ไม่ขมนัก”
โจวเหย่ล้วงห่อกระดาษเล็ก ๆ ออกมาจากอกเสื้อ “นี่คือลูกกวาดแท่งที่ฝากคนซื้อมาจากทางนั้น กินยาเสร็จแล้ว เจ้าลองชิมดูสิว่ารสชาติเหมือนเดิมหรือไม่”
“อาเหย่!”
คนผู้นั้นเรียกชื่อเล่นของโจวเหย่อย่างอ่อนแรง “ข้าไม่มีรสชาติในปากแล้ว”
“จะเป็นไปได้อย่างไร เจ้ายังไม่บ่นว่ายาขมอยู่ทุกวันหรือ”