กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 108 ทบทวนตัวเอง
ปิ่นทองอันหนึ่งถูกวางลงบนโต๊ะอย่างหนักแน่น
“เถ้าแก่ อย่างช้าสองวัน สองวันแล้วพวกเราจะมีคนมารับช่วงต่อ ปิ่นทองอันนี้พอจะค้ำค่าอาหารและค่าห้องสองวันได้ ขอวางไว้ก่อน”
เยี่ยนซานเหอเหลือบมองเซี่ยจือเฟยด้วยสีหน้าเฉยชา
“เลิกเถียงกันได้แล้ว กลับห้องนอน”
เซี่ยจือเฟยมองนางตาค้าง
“ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ถือว่าเสียเงินซื้อบทเรียนก็แล้วกัน”
เยี่ยนซานเหอสบตาเขา “เวรกรรมย่อมมีจริง คนคนนั้นดึกดื่นป่านนั้นยังแอบหนีออกไป พวกโจรจะช่วยเราสะสางเขาเอง”
เซี่ยจือเฟยปล่อยมืออย่างห่อเหี่ยว ในใจทุกข์หนักยิ่งนัก เดิมคิดว่าตนเองอย่างไรก็คงดีกว่าเผยหมิงถิงอยู่บ้าง แต่ผลกลับ...
ก็ยังเป็นไอ้ขยะไม่ต่างกัน