กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 100 เป็นธุระให้
แม่เฉินเบิกตากว้าง จ้องมองเยี่ยนซานเหอตาไม่กะพริบ
มองอยู่ครู่หนึ่ง นางก็ตบต้นขาฉาดหนึ่ง “คุณหนู ข้านึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้”
“รีบพูดมา”
“มีอยู่คืนหนึ่งนางฝันกลางดึก ไม่รู้ว่าฝันถึงสิ่งใด ถึงขั้นไม่ทันได้หยิบเสื้อคลุมมาสวม ก็วิ่งออกไปข้างนอก”
พูดถึงตรงนี้ แม่เฉินก็พลันมีอารมณ์พลุ่งพล่านขึ้นมา
“ข้านอนอยู่บนเตียงนอน ได้ยินเสียงเอะอะจึงลุกขึ้นมาดู ตกใจจนขวัญแทบหนีหาย รีบวิ่งตามออกไปทันที”
“ฮูหยินผู้เฒ่าไปที่ใด”
“ใครก็คาดไม่ถึง ฮูหยินผู้เฒ่ากลับวิ่งไปที่แปลงผัก”
แม่เฉินตบต้นขาอีกครั้ง “ตอนนั้นข้าก็ไม่ทันได้สนใจเรื่องสูงต่ำแล้ว ร้องเรียกฮูหยินผู้เฒ่าดัง ๆ สองครั้ง แต่นางกลับเหมือนไม่ได้ยิน ราวกับถูกผีอำ”