กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 88 ถวายฎีกาถึงเบื้องบน
ทุกคนไม่กล้าเอ่ยแม้แต่คำเดียว ได้แต่มองหลี่ปู้เหยียนด้วยใจเต้นระทึก พลางคิดในใจว่า คนคนนี้ไปกินดีหมีเสือดาวมาจากไหน ถึงใจกล้าถึงเพียงนี้ หรือว่าเป็นบ้าไปแล้ว
หลี่ปู้เหยียนยังมีอะไรที่ใจกล้ายิ่งกว่านั้นอีก
“ฝ่าพระบาทพระราชนัดดารัชทายาท”
นางยิ้มหวานให้จ้าวอี้สือ “หม่อมฉันขอถวายฎีกา”
จ้าวอี้สือมีอายุยี่สิบสามปี เพิ่งเคยเห็นคนที่จะถวายฎีกาแล้วยังยิ้มออกมาเป็นครั้งแรก
“ว่ามาสิ”
“ตระกูลจี้ถูกยึดทรัพย์ก็ส่วนยึดทรัพย์ ฟ้าคะนองฝนโปรยล้วนเป็นพระมหากรุณาธิคุณ เรื่องนี้ชาวบ้านเล็ก ๆ อย่างพวกเราไม่กล้าเข้าไปยุ่ง แต่ฝีมือขององครักษ์เสื้อแพร จะสะอาดขึ้นหน่อยได้หรือไม่”
“เหตุใดจึงกล่าวเช่นนั้น” จ้าวอี้สือขมวดคิ้วเล็กน้อย