กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 30 อันตราย
เรื่องเก่าเหล่านี้ตอนเกิดขึ้น เยี่ยนซานเหอเองยังไม่เกิด ล้วนเป็นบิดาเล่าให้ฟังทีละเล็กละน้อยในภายหลัง
ส่วนปู่ไม่เคยปริปากเอ่ยถึงแม้แต่คำเดียว
คนผมขาวส่งคนผมดำ...
เยี่ยนซานเหอนึกภาพออกว่า จดหมายฉบับแล้วฉบับเล่าถูกส่งมาถึงมือปู่ เขาคงเจ็บปวดจนแทบไม่อยากมีชีวิตอยู่
แต่เขาก็ไม่ได้ล้มลง ยังอ่านหนังสือได้ ยังวาดภาพได้ ยังใช้สองเท้าย่ำไปทั่วทุกขุนเขาสายน้ำในเมืองยูนนาน
เห็นได้ชัดว่า ปมในใจของเขาไม่ใช่คนพวกนั้น
ไม่ใช่คนพวกนั้น แล้วจะเป็นใคร?
หรือจะเป็นแม่บ้านรับใช้ชั้นต่ำคนนั้นที่ทำให้ตระกูลเยี่ยนถูกริบทรัพย์
แต่ถ้าเป็นเขา แล้วจะพูดยากตรงไหน?