กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 27 ระดับขั้น
รอยย่นที่หางตาของไท่ไท่เซี่ยลึกมาก
ไม่ใช่ใบหน้าของคนสุขสบาย หากแต่เป็นใบหน้าที่ถูกเรื่องบางอย่างกัดกร่อนทรมานอย่างหนัก
“ป้ายหินบ้านั่นทับหัวข้าไว้ ข้าจะกล้าพูดหรือ นั่นมันความผิดฐานหลอกลวงเบื้องบนเชียวนะ”
ตูมเดียว หูของเซี่ยเต้าจือก็อื้ออึงขึ้นมาอีกครั้ง
ปีนั้น กรมพิธีการมาสอบถามเรื่องมารดาเป็นม่าย เขาเกลียดสองปีนั้นเข้ากระดูกดำ คิดไม่ทันขาดคำก็บอกว่ามารดาเป็นม่ายเลี้ยงเขามาจริง ๆ
ที่แท้ก็เป็นข้าเอง
เซี่ยเต้าจือรู้สึกเพียงว่ามีอะไรบางอย่างพลุ่งขึ้นมาจากอก อ้าปากก็กระอักเลือดออกมาอึกหนึ่ง
“ท่านพ่อ”
“ลูกเอ๋ย”