กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 2 เคาะประตูจวนเซี่ย
สายฝน หนักขึ้นเรื่อย ๆ
ตรอกซื่อเถียวไม่มีแม้แต่โคมสักดวง สองข้างทางเป็นกำแพงสูง มองดูแค่เงาราง ๆ ดำทะมึนจนน่าขนลุก
มือที่ถือร่มของเยี่ยนซานเหอหนักแน่น ฝีเท้าก็หนักแน่น
คนผู้นั้นพูดไม่ผิด ผ่านตรอกซื่อเถียวไปแล้วเดินต่ออีกหนึ่งเค่อ ประตูใหญ่สีแดงชาดของจวนตระกูลเซี่ยก็ส่องประกายงามเด่นอยู่ท่ามกลางแสงโคม