กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 476 ผีเสื้อฝัน
แววตาของเด็กหนุ่มชุดผ้าป่านเปี่ยมไปด้วยความชื่นชมและใฝ่ฝัน!
สวมชุดขาวถือกระบี่ แหงนหน้ามองฟ้า!
แม้คนนับหมื่นแสนขวางหน้าข้าก็จะไป นี่มันปณิธานยิ่งใหญ่ปานใดกัน?
บนภาพวาดใบนี้ เขาไม่เห็นความโศกเศร้าเลยแม้แต่น้อย มีเพียงความห้าวหาญที่มุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่คิดถอย!
“น่าเสียดายจริงเชียว! ข้าเกิดผิดยุคเสียได้!”
เหวินปู้เจวี๋ยฟาดฝ่ามือลงบนหัวเขา พูดกลั้วหัวเราะว่า “เจ้าเด็กเวร แอบดีใจไปเงียบๆ เถอะ!”
“อยู่ยุคเดียวกับเขางั้นรึ?”
“ใต้หล้านี้ไม่มีใครต้านประกายคมของเขาได้หรอก! ต่อให้เป็นข้า ก็เป็นได้แค่ตัวประกอบที่คอยขับเน้นเขาเท่านั้นแหละ!”
อวี๋เฟิงจ้องภาพวาดนั้นตาไม่กะพริบ อยากจะเห็นเหลือเกินว่า คนแบบนี้จะมีสง่าราศีอันยอดเยี่ยมถึงเพียงไหนกันแน่!