กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 456 เฉินเหิงกลับมา! กายาบำเพ็ญขั้นสูงสุด
หนิงหย่วนถ่มน้ำลายปนเลือดออกมาคำหนึ่ง!
เขาหันกลับไปมองมั่วโหรวแวบหนึ่ง หัวใจของมั่วโหรวพลันบีบรัดขึ้นมาทันที น้ำตาไหลรินออกมาอย่างห้ามไม่อยู่!
เป็นความรู้สึกที่เจ็บปวดจนแทบจะหายใจไม่ออก!
นางอ้าปากคิดจะพูดอะไรบางอย่าง แต่กลับพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว เพราะนางรู้ว่าหนิงหย่วนเตรียมจะสู้สุดชีวิตแล้ว!
ครั้งนี้ เขาไม่ได้มีความมั่นใจเลยแม้แต่น้อย!
ถ้อยคำนับพันหมื่นแปรเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มอันอบอุ่น!
ไปเถิด! ไปเปล่งประกายแสงสว่างที่เป็นของเจ้าให้เต็มที่!
แม้ไปแล้วจะไม่หวนกลับมา ข้าก็จะตามหลังเจ้าไปอย่างแน่นอน!
เจ้ากับข้าเป็นคู่บำเพ็ญ! บนเส้นทางของเจ้าจะไม่มีวันโดดเดี่ยว!