เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 403 เหล่าข้าล้วนคือข้า
ทั้งสามคนไม่กล้าเดินขึ้นไปบนกำแพงเมือง เพราะกลัวว่าจะโดนหนิงหย่วนฟันเข้าสักดาบ!
หนิงหย่วนในตอนนี้อาจจะจำพวกเขาไม่ได้แล้ว หรือจะพูดอีกอย่างก็คือ สัตว์ประหลาดขนแดงที่เฝ้าอยู่บนกำแพงเมืองไม่ใช่หนิงหย่วนตัวจริง แต่เป็นแค่สัญชาตญาณของเขาเท่านั้น
ทั้งสามคนสบตากัน ก่อนจะพากันเหาะขึ้นไปบนฟ้า!
ลวี่เหลียงเอ่ยปากขึ้นว่า “พี่! สุดท้ายข้าก็ฟันไอ้หนูเจียงเฉินตายจนได้นะ!”
“จ่ายค่าตอบแทนไปนิดหน่อย แต่ก็ไม่เป็นไรหรอก รอยแผลเป็นนี้ข้าจะเก็บไว้ ให้มันคอยเตือนสติตัวเองว่ากว่าจะมาถึงตรงนี้ได้ข้าผ่านอะไรมาบ้าง!”
“ตอนแรกนึกว่าปล่อยวางได้แล้ว แต่พอได้เจอหน้าเจียงเฉินอีกที ข้าก็ยังทนไม่ไหวอยู่ดี!”
“ถ้าตอนนั้นที่หลินยวนข้าไม่ได้เจอพี่ ป่านนี้ลวี่เหลียงคนนี้คงกลายเป็นกระดูกขาวไปแล้วมั้ง!”