กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 397 ใต้หล้าโกลาหล
พอมองดูคลื่นพลังอันน่าสะพรึงกลัวทางทิศตะวันออกและแสงสีแดงเจิดจ้า ในดวงตาก็มีแต่ความไม่ยินยอม!
มิติฉีกขาดขึ้นมาอีกครั้ง ร่างของโม่โหรวและศพของยายเหยาพลันร่วงลงบนพื้น
เวลานี้โม่โหรวนั่งอยู่บนพื้น คอยปาดน้ำตาไม่หยุด ราวกับเด็กสาวตัวน้อยที่สูญเสียของล้ำค่าที่สุดในชีวิตไป
นางสะอื้นไห้ เหม่อมองไปทางทิศตะวันออก ลำคอตีบตันจนพูดไม่ออกแม้แต่ครึ่งคำ!
นางจะไม่เป็นห่วงได้อย่างไร?
เดิมทีหนิงหย่วนก็มีเพลิงกรรมลุกท่วมตัวอยู่แล้ว ยามนี้ยังต้องเฝ้าด่านอยู่เพียงลำพัง!
ทุกช่วงเวลาที่ฟันกระบี่ลงไป ล้วนหมายถึงชีวิตนับไม่ถ้วน และกรรมจากการเข่นฆ่าอันไร้ที่สิ้นสุดก็ยิ่งพัวพัน! เพลิงกรรมลุกโชนรุนแรง!
เกรงว่ายังไม่ทันที่ด่านจะแตก ตัวเขาก็คงจะถูกเพลิงกรรมเผาตายเสียก่อนแล้ว!
แม้แต่หนิงหย่วนเองก็ยังไม่รู้ว่าตนเองจะทนได้นานแค่ไหน!