กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 363 หนวกหู
ใบหน้าที่เหมือนซากศพแห้งกรังของหลี่เทียนฉงไร้ซึ่งความรู้สึก แววตาใต้หมวกผิงเทียนกวานเย็นชาไร้ความปรานี!
ได้ยินเพียงเขาเปล่งคำออกมาคำหนึ่งอย่างช้า ๆ!
“สยบ!”
คำนี้ราวกับมีมนตร์สะกดอันไร้ที่สิ้นสุด ร่างเนื้อของผู้บำเพ็ญขั้นเก้าทั้งสิบเจ็ดคนแหลกสลายกลายเป็นเศษเนื้อกระจายเต็มฟ้าในพริบตา โดยไม่มีแรงขัดขืนแม้แต่น้อย!
ทว่าเศษเนื้อเหล่านั้นกลับกลายเป็นโคลนเลือด ไม่สูญเปล่าไปเลยสักนิด ไหลบ่าเข้าสู่ร่างของหลี่เทียนฉงราวกับลูกนกนางแอ่นบินกลับรัง!
ร่างกายที่แห้งเหี่ยวเหมือนซากศพของเขาเริ่มกลับมาเต่งตึงมีน้ำมีนวล ผิวหน้าเปล่งปลั่งมีเลือดฝาดอย่างยิ่ง!
ไหนเลยจะเหมือนคนที่นอนอยู่ในโลงศพมานานหลายหมื่นปี?