กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 332 โบกมือปั้นขุนเขาสายน้ำ
เหมิงเฟยอวี่พลันยืนนิ่งอึ้งอยู่กับที่ เมื่อต้องเผชิญกับร่างนุ่มนิ่มหอมละมุนในอ้อมอก ย่อมทำตัวไม่ถูกจนหัวสมองโล่งไปหมด เขาคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าตอนนี้ซูเย่จะมาอยู่ในอ้อมกอดของตนแล้ว
เขายังสัมผัสได้ถึงร่างที่สั่นเทาน้อย ๆ ของซูเย่ด้วยซ้ำ จนทำเอาสองมือในยามนี้ไม่รู้จะเอาไปวางไว้ตรงไหนดี
หนิงหย่วนที่อยู่อีกด้านร้อนใจจนหน้าตาตึงเครียด ส่งเสียงผ่านปราณไปว่า “เจ้าตัวโตทึ่มเอ๊ย มัวคิดอะไรอยู่ รีบกอดนางสิ!”
เหมิงเฟยอวี่ถึงได้สติกลับมา หน้าเก่า ๆ แดงก่ำ สองมือที่ทำอะไรไม่ถูกค่อย ๆ ตบหลังของซูเย่เบา ๆ
“เอาละ ๆ ทุกอย่างผ่านไปแล้ว!”
“อืม...”
ใบหน้าสะคราญของซูเย่แดงระเรื่อ พยักหน้ารับพลางส่งเสียงแผ่วเบาราวกับยุง