กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 301 ไร้น้ำยาแต่บ้าคลั่ง
จื่อหลัวหลานเล่าเรื่องราวคร่าว ๆ เท่านั้น เพราะสองวันก่อนเรื่องที่หลีเทียนเฉินบุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งนภาหยินบีบให้หลี่หย่วนเหยาทำลายวรยุทธ์ของซูเย่แล้วขับออกจากสำนักก็เอิกเกริกอยู่พอดี
ถึงจะไม่ถึงกับรู้กันทุกคน แต่ก็นับเป็นหัวข้อคุยเล่นหลังมื้อน้ำชาได้ จึงไม่มีอะไรน่าสงสัย
เจ้าหอร้อยบุปผาได้ยินเข้าสีหน้าก็เย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง เอ่ยด้วยน้ำเสียงยะเยือก “ทำลายวรยุทธ์งั้นเหรอ แล้วคนล่ะ คนไปไหนแล้ว”
จื่อหลัวหลานบอกว่า “เรื่องคนก็ไม่รู้แล้วเจ้าค่ะ แต่ถ้ายึดตามนิสัยของแดนศักดิ์สิทธิ์นภาหยิน...”
“บัดซบเอ๊ย!”
เจ้าหอร้อยบุปผายกมือฉีกมิติแล้วหายลับไป จื่อหลัวหลานหัวเราะหึ ๆ แล้วรีบตามไปทันที สงสัยคงมีงิ้วฉากใหญ่ให้ดูเสียแล้ว