กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 272 ศิลาเขียวผนึกรอยแตกม่านแดน
อาคมโบราณที่ลงไว้บนบานประตูนั้นไม่ใช่เรื่องล้อเล่น เฉินหยวนไท่ที่มีวรยุทธ์ขั้นเจ็ดไม่ถูกฟันมือขาดก็นับว่าโชคดีมากแล้ว
เฉินหยวนไท่โกรธจนตัวสั่น ตวาดลั่นว่า “รนหาที่ตายแท้ๆ ขั้นเจ็ดแล้วอย่างไร ฆ่าเจ้าก็เกินพอแล้ว มีน้ำยาแน่จริงก็ออกมาสิ!”
หนิงหย่วนส่งเสียงเยาะเย้ยในลำคอแล้วหันหลังเดินจากไป จื่อหลัวหลานสีหน้าเย็นชา สะบัดมือซัดแสงเซียนสายหนึ่งออกไปทำลายอาคม บานประตูขนาดใหญ่นั้นก็สลายกลายเป็นเถ้าถ่านไปอย่างเงียบเชียบ………
ตัวเขาไม่ได้ใส่ใจอะไรอยู่แล้ว ในเมื่อสิ่งที่ควรพูดก็ได้พูดไปหมดแล้ว ตอนลงมือจะได้ไม่ต้องลังเลแม้แต่น้อย ก็แค่เปิดประตูต้อนรับแขกเท่านั้น