กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 247 ข้าชอบแม่นางคนนั้น
แม้จะดึกดื่นเพียงนี้ ทว่าเสียงคลื่นลมแห่งทะเลเหนือที่ซัดสาดกระทบหน้าผาก็ยังคงแว่วเข้าหูไม่ขาดสาย ไป๋สวินชิงยืนอยู่บนหอสูง ชายกระโปรงสีขาวปลิวไสว ทอดสายตามองไปทางทิศเหนือ ซึ่งเป็นทิศทางของแดนศักดิ์สิทธิ์เยือกแข็ง
ส่วนลั่วเยี่ยนเมื่อได้ยินเรื่องราวของหนิงหย่วน ก็เก็บตัวปิดด่านแต่งเพลง หมายมั่นว่าจะต้องมอบบทเพลงพิณที่เป็นของตนเพียงผู้เดียวให้แก่เขาในช่วงที่คลื่นยักษ์ซัดสาดให้จงได้
ในยามนี้หนิงหย่วนกำลังนั่งอยู่ภายในศาลาริมน้ำด้านล่าง สมุดทองคำกางแผ่อยู่บนโต๊ะหิน พู่กันหยกในมือจรดลงเขียนเป็นถ้อยคำ บันทึกยุทธภพที่เป็นของตนเอง