กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 245 หญิงพิณล่มเมืองลั่วเยี่ยน
ต้นไหวโบราณคิดในใจว่าตัวเองยังอยู่ไม่คุ้มเลย ขืนไปผูกด้ายแดงมั่วซั่ว มีหวังโดนผ่าเป็นฟืนเอาไปเผาไฟแน่
ตอนนี้มันเกลียดพวกยุแยงตะแคงรั่วเข้ากระดูกดำ พวกเจ้าไม่รู้จัก แต่ข้ารู้จักสิโว้ย!
ทั่วทั้งหอชมสมุทรเงียบกริบจนแทบไม่ได้ยินเสียงใด ทุกคนต่างจ้องตาแป๋วรอให้ต้นไหวโบราณผลัดใบ นานเข้าสายตาของแต่ละคนก็เริ่มมีแววชอบกลขึ้นเรื่อยๆ
ผ่านไปเต็มๆ สามเค่อ เฟิงจิ่วก็พูดพลางยิ้มขึ้นมาว่า “น้องชาย ข้าว่าไม่ต้องรอแล้วมั้ง!”
ยังไม่ทันที่หนิงหย่วนจะได้พูดอะไร ก็ได้ยินไป๋สวินชิงปล่อยไอปราณวาบหนึ่ง ดั่งไอสะกดฟ้าดินอันยิ่งใหญ่ นางเอ่ยเสียงเย็นเยียบ “ทำไมไม่ทิ้งใบลงมา ดูถูกเปิ่นจุนหรือไร!”