กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 236 ธารน้ำแข็งแดนเหนือสุด
เขาไม่รั้งรอให้เสียเวลา มุ่งหน้าขึ้นเหนือเพียงอย่างเดียว ก้มหน้าก้มตาเดินไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง กำแพงน้ำแข็งสูงเสียดฟ้าก็ขวางตระหง่านอยู่ตรงหน้า
แหงนมองขึ้นไปไม่เห็นจุดสิ้นสุด ซ้ายขวาก็เป็นเช่นนั้นเหมือนกัน กำแพงน้ำแข็งมหึมาทอประกายสีน้ำเงินแกมดำ แข็งแกร่งไม่ละลายมาแต่โบราณกาลราวกับทองคำดำ ในยามนี้หนิงหย่วนรู้สึกเหมือนตนได้เดินทางมาถึงสุดขอบโลกแล้ว
หนิงหย่วนเลียริมฝีปากที่แห้งผาก พลางเอ่ยเสียงแหบแห้ง “ที่นี่ก็คือแดนศักดิ์สิทธิ์เยือกแข็งสินะ”
แววตาของเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง นึกไม่ถึงเลยว่าปลายทางของคุกเยือกแข็งแห่งนี้จะมีทัศนียภาพเช่นนี้อยู่ ทว่าเขากลับหาทางเข้าไม่พบเสียที