กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 234 จำรูปโฉมของเจ้าไว้
หนิงหย่วนได้ยินก็ตกใจยกใหญ่ รีบถามขึ้นว่า “บาดเจ็บระดับวิถีแห่งเต๋าหรือ”
โม่โหรวแลบลิ้นน้อยๆ แล้วบอกว่า “อื้อ ไม่ได้หนักหนาอะไรขนาดนั้น แค่กลับไปแช่ในสระเทวมารที่บ้านก็หายแล้ว”
“ยังไม่หนักหนาอีกหรือ อีกไม่กี่วันเจ้าคงรักษาร่างเทวมารเอาไว้ไม่ได้ด้วยซ้ำ คิดจะสลายหายไปจากโลกนี้แบบนี้หรือไง” โม่เจี้ยนหลี่พูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
สีหน้าของหนิงหย่วนเคร่งขรึมลงพลางเอ่ยเตือน “เรื่องนี้ล้อเล่นไม่ได้นะ กลับไปกับท่านลุงเถอะ รักษาตัวสำคัญที่สุด ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้เจอกันอีกเสียหน่อย อีกอย่างเจ้าก็เดินมาส่งข้าไกลมากแล้ว เชื่อฟังนะ!”
แต่โม่โหรวยังคงตัดใจจากไปไม่ลง พอมองหน้าบึ้งตึงของผู้เป็นพ่อ นางก็รู้ดีว่าวันนี้ต่อให้ไม่อยากกลับก็ต้องกลับแล้ว