ตอนที่ 228 บ้านเราไม่มีคนขี้ขลาด

ตอนที่ 228 บ้านเราไม่มีคนขี้ขลาด

โม่โหรวแววตาไหววูบ ทำท่าเหมือนอยากจะพูดอะไรแต่ก็กลืนลงไป พอเห็นหนิงหย่วนร้อนใจ สุดท้ายนางก็ไม่ได้พูดออกมา มือของนางกำหยกดำชิ้นหนึ่งไว้แน่น...

ขามานั้นลอยตามน้ำลงไป แถมยังยืมแรงน้ำของแม่น้ำอวิ๋นเจียงช่วย เลยแล่นได้เร็วมาก ใช้เวลาแค่เดือนเดียว แต่ขากลับต้องทวนน้ำขึ้นไป ย่อมต้องใช้เวลานานกว่าขามามากนัก

แล้วหนิงหย่วนจะไม่ร้อนใจได้อย่างไร?

พริบตาเดียวก็ผ่านไปครึ่งเดือน หนิงหย่วนนั่งขัดสมาธิอยู่หัวแพคอยเร่งกระแสน้ำตลอดเวลา ไม่ได้หยุดพักแม้แต่น้อย บนผิวน้ำก็เริ่มเห็นซากสัตว์อสูรขาดวิ่นและปลาลอยหงายท้องอยู่เรื่อย ๆ ในสายน้ำคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นคาวเลือดจาง ๆ