กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 220 อาศัยจังหวะเข้าสู่อวิ๋นเซินปู้จือชู่อีกครา
ตรวจค้นทั่วทั้งเก้าตำหนักแล้ว กระดาษร่างที่บันทึกไว้กองสูงเป็นภูเขาเลากา แต่เรื่องราวกลับไม่มีความคืบหน้าแม้แต่น้อย ผู้ตรวจการหลายคนต่างมีสีหน้ากลัดกลุ้ม
โม่หยางขมวดคิ้วแน่นแล้วพูดว่า “เจอปัญหาอะไรหรือ?”
ทว่าได้ยินโม่โหรวแค่นยิ้มเย็นพลางพูดว่า “ไม่ใช่แค่ปัญหา แต่เป็นปัญหาใหญ่เลยเชียวละ ขืนสืบแบบนี้ต่อไปไม่มีทางได้ความอะไรแน่!”
“พวกเจ้าไม่สังเกตหรือว่า คำให้การของคนพวกนี้ตรงกันจนน่าประหลาด? พวกเราซักถามคนหนึ่งเสร็จแล้วปล่อยตัวกลับไป คนอื่นก็รู้ทันทีว่าเราถามอะไร พากันรู้เห็นเป็นใจเตี๊ยมกันไว้หมด ซักถามอย่างไรก็ไม่ได้เรื่องหรอก!”
โม่หยางส่งเสียงเย็นชาว่า “เล่นลูกไม้ได้แนบเนียนดีแท้!”