เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ซื่อเสินเจ่อ
ตอนที่ 206 จูงจมูกเจ้าไปตามทาง
ชายหน้าเหลืองกลับมาที่ห้องโถงด้านข้างแล้วพูดอย่างขอโทษขอโพยว่า “ผู้อาวุโสอ๋าว ท่านรอสักครู่นะขอรับ ท่านเจ้าชิงอวิ๋นมีเรื่องด่วนติดพันจนปลีกตัวไม่ได้จริง ๆ...”
หนิงหย่วนพูดพลางยิ้มว่า “ข้ารอเขาสักเดี๋ยวก็ได้...”
รอไปรอมาก็ปาเข้าไปสามชั่วยาม หนิงหย่วนกับโม่โหรวสบตากันแล้วพยักหน้าให้กัน ก่อนจะลุกขึ้นเดินออกไปข้างนอก
เขาแกล้งทำสีหน้าบึ้งตึงแล้วเดินไปหาชายหน้าเหลืองคนนั้น “เจ้าชิงอวิ๋นของพวกเจ้านี่งานยุ่งเสียจริง สงสัยคงนอนทับพุงใครจนลุกไม่ขึ้นอีกล่ะสิ?”
“ที่ข้ามาตึกชิงอวิ๋นของพวกเจ้า ก็เพราะเห็นแก่ความสัมพันธ์เก่าก่อน ในเมื่อเจ้าชิงอวิ๋นไม่เห็นค่า ข้าไปก็ได้ ไม่ใช่ว่าไม่มีพวกเจ้าแล้วจะทำไม่ได้เสียหน่อย โอกาสลอยมาถึงตรงหน้าแท้ ๆ ยังไม่คว้าไว้ ถึงเวลาอย่ามาหาว่าตาแก่อย่างข้าไม่นึกถึงน้ำใจเก่าก่อนก็แล้วกัน!”